Mamo!
Będzie dobrze Aoi.
Wszystko dobrze się skończy.
Będę tu czekać, dobrze?
Mamo...!
Spokojnie, uda się!
To jest panna Aoi.
Nigdy nie zapomnę tego światła, które ujrzałam na sali operacyjnej.
Ocean.
Powierzchnia wody.
Fale kłębiące się we włosach.
Głębia i
ta cisza, a wszędzie błękitna woda...
Możliwe, że wszystko zaczęło się od tej chwili w której ujrzałam to światło.
[Trąbka na klifie]
Jak się czujesz?
Dobrze. Jest taki przyjemny i ciepły wiatr.
Teraz naprawdę czuję się dobrze.
Aoi, operacja przebiegła pomyślnie, więc jeśli
trochę tu wypoczniesz, będziesz znowu w pełni zdrowa.
Będziesz robiła zdjęcia, które tak bardzo chciałaś robić.
I znowu zobaczysz Koichirgo.
Hm?
Od teraz możesz umawiać się na randki i robić to,
co wszystkie dziewczęta w twoim wieku.
Jak normalna dziewczyna.
Normalna dziewczyna?
Hm?
Co to?
O tam.
Jaki wspaniały wschód słońca!
Nie o to chodzi. Ten chłopak grający na trąbce.
Na trąbce?
Masz rację. Melodia wydobywająca się z trąbki idealnie pasuje do tej scenerii.
Cześć, Mari!
Cześć!
Cześć.
Proszę zajmij się Aoi.
Dobrze, jeśli nie dam sobie rady, to do ciebie napiszę.
Co? Co masz na myślisz?
Jeśli napiszesz życzenie na żółtej kartce papieru i
włożysz ją do niebieskiej skrzynki pocztowej, to twoje życzenie się spełni.
To taki list, który spełnia życzenia.
To historia, którą Mari ostatnio bardzo się fascynuje.
Rozumiem. To coś jak Święty Mikołaj?
Tak, coś jak Święty Mikołaj.
Ichiro, proszę, zajmij się nią.
Nie martw się o to. Dobrze, że się dogadują.
Chciałabym hamburgera na obiad. Taty hamburgery są najlepsze.
Spójrz na to światło słoneczne, Mari. Jest wspaniałe.
Aoi, spójrz na ten kwiat.
Jest piękny. Mam ci zrobić z nim zdjęcie?
Zaczekaj chwilę. Gotowa. Powiedz ser.
Aoi, zrób jeszcze jedno.
Dobrze. Jeszcze jedno.
Uśmiechnij się. Powiedz ser.
Jesteś taka słodka.
Gwiazdy tu są takie piękne.
Chociaż są na tym samym niebie.
Jakie to zadziwiające, że w Tokio wyglądają całkiem inaczej.
W każdej chwili możesz tutaj wrócić.
To mała wyspa, ale zarabiasz wystarczająco dużo, żeby przeprowadzić się tutaj z Aoi.
Czy kiedykolwiek żałowałeś tego, że przygarnąłeś Mari?
Tak.
Na początku bardzo tego żałowałem, ale to się zmieniło!
Czy Mari nadal nic nie wie o swojej matce?
Hm?
Nie.
Od kiedy ujrzałem ją w sierocińcu, pomyślałem, że nie mogę jej tam zostawić.
Rozumiem.
Tak.
Ichiro.
Tak?
Dziękuję, że pozwoliłeś Aoi zostać tutaj.
Nie ma sprawy!
Jesteśmy rodziną.
No właśnie.
Nie ma to jak w domu, prawda?
Hm...
Tak. Jakie to pyszne!
Na początku lata możesz
usłyszeć smutną piosenkę delfinów.
Kiedy kończy się pora monsunowa i nad błękitnym oceanem
pojawia się czyste niebo, rozpoczyna się letni festiwal.
Przepraszam, że nie mogę cię odwieźć, ale mam dziś pracę w porcie.
Nie trzeba. Dbaj o siebie.
Tak.
Uważaj w drodze powrotnej.
Hm...
Nie lubię.
Nie podoba ci się? A co na to miejsce?
Tu mi się podoba.
Podoba? A co najbardziej?
Jaki przyjemny wietrzyk.
Wygląda na to, że sprzedają tu ładne rzeczy. Chcesz wejść?
Ona nie jest na sprzedaż!
Dlaczego?
Wystawiam ją tylko w czasie letniego festiwalu.
Nie można sprzedaż czegoś razem z właścicielem.
Hamburger! Hamburger! Hamburger!
Tak.
Dziękuję, że czekałyście! Proszę bardzo.
Wygląda naprawdę smakowicie.
Jeszcze dużo zostało, więc jedz bez obaw.
Mięso tutaj nie da się porównać z tym z Tokio.
Nie dlatego że ty je przygotowałeś?
Może?
Hamburgery taty są najlepsze!
Hamburgery taty są najlepsze? Cieszę się, że ci smakują.
Tak!
Tatusiu! Niedługo będzie festiwal leni,
prawda? Czy mogę pójść z Aoi ubrana w yukatę?
Hm...
To brzmi dobrze. W tym roku mamy okazję pójść na festiwal z Aoi.
Co ty na to?
Z przyjemnością.
Aoi. Ostatniego dnia festiwalu ludzie puszczają fajerwerki z klifu.
Fajerwerki na klifie?
Tak! Są naprawdę piękne.
Hm...
W tym roku chcę je oglądać z tobą.
Dobrze. Pójdziemy tam razem. Jedz.
Czy ty jesteś gościem Ichiriego?
Tak. Jestem Aoi. Ichiro to mój wujek.
Czyli tą księżniczką z Tokio o której zawsze opowiadała Mari byłaś ty.
Ja? Księżniczką?
Przy okazji, czy mogę zapytać, jak się nazywasz?
Jestem Gio. Mów do mnie Gio.
Gio?
Tak.
Widzę, że byłaś na psim targu. Niedługo zaczyna się festiwal lata, więc...
Tak.
Myślę, że wczoraj widziałam tę samą trąbkę.
To ta, ale jak zamierzasz wrócić do domu?
Tak?
Ach.
Podwieź cię?
Chciałbym gdzieś wstąpić, jeśli ci to nie przeszkadza.
Czy to ci nie przeszkadza?
Nie.
Mieszkam tutaj.
Widzę, że to miejsce jest dla ciebie bardzo ważne.
Mam wrażenie, że każdy detal jest tutaj dopracowany z należytą starannością.
To miejsce jest dla mnie jak rodzina.
Rodzina?
Na rodzinie możesz polegać, kiedy
czujesz się smutnym albo osamotnionym. Możesz ich o coś poprosić
i porozmawiać o czym tylko chcesz. Wrócisz do nich,
nawet jeśli bardzo się pokłócisz. To oznacza dla mnie rodzina.
W takim razie...
Ta trąbka.
Kiedy byłem mały, widziałem delfiny nad morzem.
Kto ci dał tę trąbkę?
Mój tata.
Dał mi ją, zanim po raz ostatni wypłynął w morze.
10 lat temu mieszkałem w Korei i przyjeżdżałem tutaj, aby zobaczyć mojego dziadka.
Właśnie dlatego nazywasz się Gio.
Tak.
Moja mama jest Koreanką, a ojciec pochodzi z tej wyspy.
Ale po wielkim tajfunie, który uderzył w wyspę.
Tato zabrał mamę na morze i...
Od tego czasu mieszkam tutaj.
Przepraszam, że o to zapytałam.
Gram na trąbce zawsze, kiedy chcę zobaczyć delfiny.
Dźwięki tej trąbki tajemniczo przyciągają je do mnie.
Delfiny do ciebie przychodzą?
Może to prezent od rodziców, żebym nie był sam.
Czasami też pływam z delfinami.
Czyli mówisz, że pływasz z delfinami?
Tak.
Chcesz zobaczyć delfiny?
Cóż, jeśli ci to nie przeszkadza spotkajmy się jutro.
Na serio? Naprawdę chcę je zobaczyć!
Aoi, coś dobrego się stało?
Nie. Czy to jest smaczne? Zjedzmy to.
Dobrze.
Jutro pozwoli mi spotkać się z delfinami. To mój sekret.
Nawet nie powiedziałam o tym Mari.
Może chciałam mieć swój sekret jak małe dzieci?
Wtedy przypomniałam sobie listy życzeń Mari.
Przepraszam Mari. Zrobię to tyko jeden raz.
Jeśli spiszesz życzenie na żółtej kartce papieru i włożysz ją
do niebieskiej skrzynki na listy, to życzenie się spełni.
To są informacje o dawcy, o które pani prosiła.
W zeszłym roku
po przywiezieniu go do szpitala, stwierdzono śmierć mózgu.
Opiekun, znając intencję pacjenta, podpisał zgodę na oddanie narządów.
Rozumiem.
Czy mogłabym skontaktować się z opiekunem?
Przykro mi.
Rozumiem, co panią kieruje, ale to tylko przypomni
opiekunowi, że zmarł jego jedyny wnuk.
Podczas ostatniego dnia letniego festiwalu, kiedy pojawią się fajerwerki. Wycisz się
i idź w pobliżu klifu nad morzem.
Wtedy daleko za horyzontem
usłyszysz ostatnią smutną piosenkę delfinów tego roku.
W porządku?
Tak...
To nic takiego.
Naprawdę dobrze się czujesz?
Tak...
Naprawdę.
Możemy już jechać?
Kiedy byłam mała, tato czytał mi bajki.
I zdałam sobie sprawę z czegoś zabawnego.
Z czego?
Zdałam sobie sprawę, że zakończenie każdej bajki kończy podobnym zdaniem. Za szybko na to wyłapałam.
Jakie to zdanie?
Tak.
Zawsze kończy się: "i żyli długo i szczęśliwie".
Zgadza się, to prawda.
Tak sobie myślę, że bajki są życzeniem kogoś,
kto chce żyć długo i szczęśliwie ze swoją rodziną.
Na początku lata słychać smutną piosenkę delfinów.
Kiedy kończy się pora monsunowa i nad błękitnym
pojawia się czyste niebo, rozpoczyna się letni festiwal.
Co jest?
Z jakiegoś powodu już nie boję się wody!
Może dlatego, że jestem z tobą.
Właściwie to po raz pierwszy pływam w morzu.
Kiedyś bałam się wody.
Trochę soli i trochę cytryny.
Dziękuję.
To jest takie dobre.
Czy to dlatego, że pływałam?
Nie chcesz?
Mam to na co dzień. To dla ciebie.
Przepraszam.
Dzień dobry.
Zarezerwowałem samochód.
Mogę zobaczyć prawo jazdy?
Dziękuję.
Jedź bezpiecznie.
Dziękuję.
Halo. Mamo, tu Coichi.
Tak. Właśnie dotarłem.
Tak.
Jaki jest adres wuja?
Prefektura Okinawa wyspa Ishigaki...
Tak, znalazłem.
Co to jest?
Halo?
Coichi?
O co chodzi?
Jesteś u wuja?
W porządku. Idę.
Dziękuję za dzisiaj.
Aoi!
Mari.
Aoi, Coichi powiedział kupi nam yukaty, byśmy mogły je ubrać na letni festiwal.
Pójdziesz ze mną, prawda?
To świetnie, Mari. Pójdziemy kupić najpiękniejszą yukatę na świecie.
A co ze szkołą?
Zrobiłem sobie rok przerwy.
Cóż, chyba tak będzie lepiej.
Ukończymy naukę razem, jeśli wrócisz do szkoły w przyszłym roku.
To prawda.
Hm...
Nie chcę popełnić tego samego błędu.
Przy okazji, gdzie będziesz mieszkać?
Widziałem, że masz trochę miejsca w swoim pokoju.
Przestań żartować.
W porządku.
Faktycznie zarezerwowałem pokój w pobliżu. Pójdę zostawić tam bagaż.
Rozumiem.
Do zobaczenia później.
Do zobaczenia.
Coichi!
Dziękuję, że przyjechałeś.
Jeśli tym razem się polepszysz, wróćmy razem.
Gdy po raz pierwszy dowiedziałam się, że moje serce źle pracuje,
tak się przestraszyłam, że chciała uciec od tego świata.
Od szkoły, fotografowania które bardzo lubiłam
i przede wszystkim od tego, którego kochałam.
Jednak, gdy zostałam zupełnie sama, zaczęłam za nim tęsknić.
Wtedy byłam...
Widzę coś. Co ci się podoba, Mari?
To?
Proszę bardzo. Biała.
Biała wygląda słodko.
Uroczo.
Czy nie jest za mała?
- Jest za mała. - Naprawdę? Przepraszam.
Mari, masz ochotę na lody?
Tak.
Poczekaj chwilę, pójdę po nie.
Może w tym czasie same coś znajdziemy?
Mari, gdy zjesz lody, wrócisz do domu z Coichi?
Oczywiście.
Dziękuję. Na razie.
Marii. Długo czekałaś?
Gio?
Chciałbym gotować dla ciebie z Ichiro.
Wygląda świetnie. Co to jest?
To smażone ostrygi.
Dziękuję.
Jak ci smakują?
Bardzo dobre.
Coichi!
Mari!
Pozwól, niech zobaczę.
Świetnie wyglądasz. Nawet z tyłu.
- Naprawdę? - Tak.
Dziękuję!
Aoi musi być w małym domu na klifie.
Zawsze idzie tam sama, zanim wróci do domu.
Naprawdę? Dziękuję.
W porządku. Muszę iść.
Wracaj do domu.
Pa pa.
Co to jest?
To jest moje własne obserwatorium.
Tu moje marzenie się spełnia.
Myślę, że to jeszcze nie koniec.
To jest wspaniałe, konstelacja zrobiona z pereł.
Szybko chwytasz.
To Orion, to Pegaz, a to Skorpion.
Potrzebuję jeszcze trzech pereł.
To takie piękne. Perły wyglądają jak gwiazdy.
Szczęście nie jest snem.
Spędzać czas z tym, którego kochasz.
Wszystko ma swój koniec. Musisz cenić czas, który ci pozostał.
Aoi!
Jadłaś coś coś nietypowego?
Jadłam tylko ostrygi.
Masz alergię na ostrygi?
Nie, kiedyś często je jadłam.
W porządku.
Czy nie trzeba jej zawieźć do szpitala?
Już jej lepiej. Nie będzie to konieczne.
Dobrze to słyszeć. Dziękuję.
Dlaczego sama wybrałaś się na spacer? Nie jesteś jeszcze całkiem zdrowa.
Przepraszam. Miałam coś do załatwienia.
Co by się stało, gdyby nie było tam Coichi?
Powiedziałam, że jest mi przykro.
Przepraszam.
Zjadła ostrygi. Dawniej nigdy nie miała kłopotów z powodu ostryg.
Pyta pani jak to możliwe?
Może dawca miał na nie alergię?
Czy to w ogóle możliwe?
Rzadko, ale tak.
Nie ma na to uzasadnienia medycznego, ale czasami to się zdarza.
W końcu to serce.
Naprawdę?
To jest karta dawcy.
Dziękuję.
[Wyspa Ishigaki, Prefektura Okinawa]
Gio!
Jak się czujesz?
Wszystko w porządku.
Przykro mi. Myślałem, że lubisz ostrygi.
Lubię ostrygi.
Może dlatego, że jeszcze w pełni nie wyzdrowiałam.
To nie twoja wina. Nie przejmuj się.
Właściwie to jest coś, co chcę ci dzisiaj pokazać.
Dzisiaj w nocy?
Pójdziesz ze mną?
Proszę, tym razem nic nie mów.
To mi wystarczy.
[2 lata wcześniej]
Znowu będziesz szukał gwiazd w morza?
Dziś będę szukać ostatniej perły dla Pegaza.
To fajnie.
Dziękuję.
Czuję się taka szczęśliwa.
Chciałabym zatrzymać czas.
[Zgłoszenie do przeszczepu organów]
Jestem!
Hej!
Co to jest? Co się stało, że jesteś taka poważna?
Nic takiego.
Robimy to co roku, ale w tym roku nie ma wielu chętnych.
Zajmujesz się czymś takim?
Tutejsi mieszkańcy są zbyt konserwatywni.
Zastanawiam się, czy namówię w tym roku chociaż jedną osobę.
Rozumiem. Szukasz tu dawców co roku. Nie wiedziałem.
Chwileczkę.
Dziękuję za rozmowę.
Znalezienie pokoju, oznacza odnalezienie siebie.
Tu "Yagima of Heya Celeb", agencja nieruchomości w Yagoto.
Czy mogę porozmawiać z Nanami Aykawa?
Halo, Nanami przy telefonie.
Cześć. Przykro mi, że dzwonię do ciebie do pracy.
Zdecydowałaś, kiedy przeniesiesz się na Ishigaki?
Jesteście gotowi?
Nie nurkujcie zbyt głęboko. Nie oddalajcie się za daleko.
Zaraz tu wracaj! Szybko!
Nic mi nie będzie!
Nie bądź taki uparty i wracaj!
Mówię, że tu jest fajnie!
A co jeśli nadejdzie fala?!
Kyugi!
Gio!
Proszę Gio.
Zawsze będę przy tobie.
"Jeśli czytasz ten list to znaczy,
że stało się coś strasznego, ale i tak będzie dobrze."
"Jak Słońce będzie przy Tobie przez cały dzień i jak Księżyc będzie przy Tobie przez całą noc,"
"tak ja będę z Tobą przez cały czas."
"Nawet w innym świecie"...
[Chwila obecna]
To jest karta dawcy.
Jego opiekun mieszka na Ishigaki, chcesz się z nim spotkać?
Chcesz to zrobić?
Halo?!
Przepraszam. Jest tam ktoś?!
Nikt tam nie mieszka.
Przepraszam.
Szukasz Koyamy?
Znasz go?
Tak, a co cię tu sprowadza?
Właściwie...
Aoi.
Zróbmy to wspólnie.
Aoi? Co się dzieje?
Nic takiego.
Aoi?
Halo? Gdzie teraz jesteś? Z Aoi nie jest dobrze.
Muszę znaleźć opiekuna dawcy.
Jeśli dowiem się czegoś więcej o dawcy, będą mogli wyleczyć Aoi.
Ale...
Coichi, posłuchaj. Znajdę opiekuna, a ty zostań z Aoi.
Aoi potrzebuje cię bardziej niż kogokolwiek innego. Proszę. Jesteś dla nas jak rodzina.
Rodzina...
Proszę, zaopiekuj się Aoi, proszę!
Mitsuko? Mitsuko?
Gio!
Wszystko w porządku?
Jesteś szczęśliwy?
Ha ha ha ha!
Tak mi przykro.
Nie martw się już i spoczywaj w spokoju.
Ostrożnie, jeden, dwa, trzy!
Aoi.
Aoi, słyszysz mnie? Aoi!
Aoi.
Jesteś w szpitalu.
Aoi.
Słyszę... trąbkę...
Czy pan Koyama?
Nazywa się pan Koyama?
Tak!
Proszę, niech mi pan opowie o swoim wnuku. Proszę.
Był moim jedynym wnukiem.
Pływał ostatni raz w morzu 2 lata temu i stracił przytomność. Nastąpiła
śmierć mózgu. Jednak nie rezygnował z życia aż do końca. Czułem to...
Zawsze był miły dla dzieci bardziej niż ktokolwiek.
Dzieci też go lubiły. Pewnego dnia, jakby przewidując przyszłość, zapytał...
Dziadku.
Tak.
Wkrótce zacznie się letni festiwal. W tym roku pójdziemy na niego razem?
Jeśli będę mieć wolne, zrobimy to.
Musimy pójść razem!
Rozumiem.
To była ostatnia rzecz o którą prosił, a ja nie mogłem jej zrealizować.
Trąbka...
Przynajmniej jego trąbka...
Trąbka?
Trąbka!
Zgadza się! Gdzie jest trąbka?
Wyrzuciłem ją właśnie do morza.
Kim jesteś?
Gdzie pan ją wyrzucił?
Wyświadcz mi przysługę. Jeśli wyzdrowiejesz, czy możesz przyjeżdżać tu dla mnie każdego lata?
Kim ... Kim ty jesteś?
Wracaj!
To niebezpieczne! Zapomnij o niej!
Muszę to zrobić! Znajdę ją. Z pewnością mogę ją znaleźć!
Przestań!
Zrobię to!
Ja?
Jestem sobą, ale jednocześnie jestem z tobą.
Jesteś ze mną?
Zgadza się.
Pomyśl o mnie jak o rodzinie.
Rodzinie?
Tak, rodzinie.
Nie podchodź do tego tak emocjonalnie. Zrobiłaś co mogłaś.
Tak?
To...
Gio!
Mam ją!
To dobrze.
To jest trąbka Gio.
Trąbka...
Gio...
Do widzenia...
Aoi!
Mamo...
Aoi...
Mamo...
jesteś przyjacielem, na którym mogę polegać w każdej sytuacji, kiedy czuję się samotna lub smutna, prawda?
Tak.
Mogę cię o wszystko prosić i mówić ci wszystko co chcę, prawda?
Oczywiście.
I...
Tak?
I nawet, gdy się mocno pokłócimy nie rozstaniemy się?
Tak.
Ponieważ jesteś moją prawdziwą rodziną.
Tak.
Mamo ... Dziękuję, że jesteś moją rodziną.
Aoi...
Aoi.
Jaka ładna pogoda.
Słyszałem, że wszystkie miejsca do Tokio są na dziś wyprzedane.
Dobrze, że wcześniej zrobiłyście rezerwację.
Zrobiłam to jeszcze w szpitalu.
Macie szczęście.
Do zobaczenia, Mari.
Do zobaczenia!
Wkrótce wrócimy.
Jedźcie bezpiecznie.
Wracamy.
Mari, czego sobie dziś życzyłaś?
Aby Aoi się poprawiło i tu wróciła.
Ale nie napisałem tego w liście.
Naprawdę? Dlaczego?
Ponieważ dzisiejsze życzenie jest moim ważnym życzeniem.
Wiem, że czytasz moje listy.
Czy tak?
Mari, dorastasz tak szybko.
Dziękuję, że jesteś przy mnie, tatusiu.
Proszę.
Chociaż to mój brat, nigdy nie wierzyłam w bajki, które napisał.
Ale teraz...
Teraz?
Czuję, że mogę uwierzyć.
Ta jest moją ulubioną.
Na początku lata,
możesz usłyszeć smutną piosenkę delfinów.
Kiedy kończy się pora monsunowa i nad błękitnym oceanem
pojawia się czyste niebo, rozpoczyna się letni festiwal. Wtedy pomyślałam, że piosenka
delfinów to nic innego tylko dźwięk trąbki Gio.
Aoi.
Tak?
Czy już wiesz?
O czym?
Ten, który dał ci drugie życie, pochodził z tej wyspy.
Co masz na myśli?
To chłopiec w twoim wieku, o imieniu Gio.
Słyszałam, że lubił grać na trąbce.
Co to znaczy?
Jego dziadek powiedział mi, że mogę ci o tym powiedzieć.
No więc...
Serce, które mam, to serce Gio?
Obiecuję! Będę przyjeżdżać do ciebie każdego lata przed festiwalem!
Więc nie zapomnij dotrzymać obietnicy!
Gio!
[Rok później]
Wiatr jest przyjemny i ciepły.
Tak.
Czuję, że ta wyspa wita każdego.
Tak.
Tutaj to się czuje.
Czy to słyszysz? Ten dźwięk?
Prezent, który mi dałeś.
Nigdy o tym nie zapomnę.
Dziękuję, Gio.
...
L JOE (TEEN TOP)
...